Wodospad

Wodospad to rodzaj wody, z tymże specyficznej. Woda to ruch, a w tym przypadku jest on dosyć szybki, co kojarzy się z szeroko pojętą intensywnością. Woda to emocje, uczucia i wszystko, co nieuświadomione. Z jednej strony wodospad niesie ze sobą natężenie przeżyć i doznań, a z drugiej wskazuje na ruch i zmianę jako immanentną cechę rzeczywistości. Przykładowo w kontekście erotycznym wodospad reprezentowałby nawał pożądania i napięcia właściwie nie do wytrzymania.

Jego woda rozbija się o skały. Potężna moc łączy się z delikatnością, ukazując zdolność kochania i tworzenia, ale również niszczenia. Obie te części składają się na pełnię, z tymże tylko nieliczni ją wytrzymują i większość skupia się bardziej na niszczeniu lub tylko na tworzeniu.

Ze zwałami płynącej nieustannie wody łączy się bezpośrednio obfitość. A z obfitością branie i dawanie. Żeby tego doświadczać potrzebna jest otwartość. Łatwo przetestować jej poziom. Wystarczy wyobrazić sobie, że jest się w wodospadzie. A następnie odpowiedzieć sobie na pytanie, czy temu zanurzeniu towarzyszy przyjemność, czy raczej strach, że woda złamie kark lub posiniaczy ciało? Dyskomfort odczuwany w czasie podobnej fantazji, mógłby wskazywać na zachwianko i brak równowagi między braniem i dawaniem.
Woda to również zasada żeńska, emocje i odmęty nieświadomości, intuicja i cykliczność pór roku, przypływy i odpływy.

Claude Louis Chatelet, Pejzaż górski z jeziorem i wędkarzami, 1795

Wodospad to dobrze rozpoznany kulturowo i wdzięczny wizualnie symbol. Jest więc chętnie używany przez artystów, poetów i filmowców. W filmie Paterson (2014) Jima Jarmusha można go podziwiać lub napisać o nim wiersz. A jeśli druga osoba w tym samym czasie, w innym punkcie miasta wiesza na ścianie zdjęcie wodospadu, to to jest ewidentny dowód na synchronizację, która wyraża pogląd, że wszystko jest ze sobą połączone. Natomiast elementy rzeczywistości wpływają na siebie lub wzajemnie reagują tak, jakby były częściami jednego organizmu.
Temat tych harmonijnych pływów, które mogą kojarzyć się właśnie z wodą płynącego wodospadu, fascynował Junga na tyle, że włączył go do swojej metody badawczej, jako narzędzie do rozpoznawania niewidzialnych aspektów rzeczywistości i eksplorowania mocy psychicznych człowieka.

doktorjohn.com

Z wystawianiem się na jego wodę kojarzy się zdjęcie Mariny Abramović w białej szacie, zrobione w Brazylii, przy okazji powstawania filmu The Space in Between, 2016. Natomiast analogia z Pomnikiem Chrystusa Króla, 2010 ze Świebodzina, patrzącego na trasę szybkiego ruchu nasuwa się właściwie sama.

Marina Abramović, Wodospad, 2014, seria: stan Goias, fot. Marco Anelli

źródło: https://www.widewalls.ch/marina-abramovic-brazil-documentary/

Pomnik Chrystusa Króla, 2010, Świebodzin

Gest Chrystusa, który powtarza Marina Abramović odnosi się do przyjmowania i jest otwarciem się na obfitość życia. Symbolizuje również połączenie z boskim aspektem reprezentowanym przez nieboskłon sam w sobie. Ten sam gest przedstawia runa Algiz, której głównym przesłaniem byłoby proste, acz dobitne: 'sięgaj do gwiazd'.

Runa Algiz, rys. MW

Monika Waraxa 29.11.2017